عاشورا

۲۲ بهمن ۱۳۸۹ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در دین و فلسفه
سخن از کربلا و عاشورا و حسین گفتن کلمات را به لرزه در می آورد، عبارات از توصیف حادثه باز می مانند. به نظر من عاشورا اوج مظلومیت امام حسین(ع) نبود، بلکه:
عاشورا اوج نثار همه و همه چیز امام بر حق در راه خدا بود.
عاشورا  اوج درس های بزرگی برای ماست که هرگز در مقابل ظلم سکوت نکنیم.
عاشورا غایت شجاعت و آزادگی بود.
عاشورا نهایت و اوج تقابل بین والاترین و پست ترین موجودات بود.
عاشورا یعنی از کمی همراهان و کثرت دشمنان نهراسیدن.
عاشورا یعنی فداکاری با تمامی وجود در راه خدا.
پس از عاشورا نیز روشنگری های حضرت زینب که با تمام شجاعت و وقار، با برهان قاطع حقایق را روشن ساخت.
و بالاخره عاشورا همان واژه ای است که من در توصیفش سر گم هستم…

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>