حق طلبی

۳ آبان ۱۳۹۰ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در اجتماع و فرهنگ

در طول روز، گاهی با افرادی مواجه می شوم بی تفاوت به همه چیز، به خصوص مسائل جامعه و اجتماع هستند. افرادی که به آنها ظلم شود عکس العمل خاصی انجام نمی دهند، مگر اینکه به صورت مستقیم به آن ها ظلم شود. مملکت غارت شود و جامعه هم نابود شود و انسانیت هم فراموش شود باز هم صدایی از این آدم ها بلند نمی شود. دلیل اینکه  افرادی چنین منشی دارند چیزی جز ضعف نیست و شاید هم نداشتن فرهنگ حق طلبی. گاهی این نگرش به اکثریت یک جامعه سرایت می کند و این فرهنگ در یک نسل نهادینه می شود. آن گاه باید یک نسل و یا یک جامعه را بیدار ساخت. بیداری انسان ها هم گاهی به زمان نیاز دارد و گاهی هم با یک تحول سریع و بزرگ که پتکش، تلنگری برای تامل خواهد بود، ایجاد می شود. ولی قطعا اگر این بیداری به مروز زمان و با اندیشه و مطالعه و اطلاع رسانی باشد نتیجه آن بهتر و پایدارتر خواهد بود. از ملزومات این بیداری ایجاد فضای نقد همراه با احساس امنیت و آزادی بیان خواهد بود که رفتار تک تک افراد بر اثر ذره بین های افراد جامعه اصلاح شود.
از اصطکاک بین تفکر ها هم نباید فرار کرد، چرا که بر اثر ایجاد اصطکاک و بحث و گفتگو است که ابعاد یک قضیه بیشتر روشن می شود و از شرایط نایایدار به وضعیتی پایدار می‌رسیم.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>