دروغ گویی

۲۰ آذر ۱۳۹۰ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در اجتماع و فرهنگ

هفته قبل که می خواستم از بوشهر بیام کنگان اتفاق جالبی برام افتاد که هم خنده داره و هم عبرت آموز.
رفتم برج که تاکسی بگیرم و برم کنگان. راننده ها ریختن سرم که کجا میخای
بری؟! گفتم کنگان. گفت بیا سوار شو حرکت کنیم. گفتم چند؟ گفت ۱۰ تومن. گفتم
ممنونم. گفت مگه چند میخای بری؟ گفتم ۷ تومن. گفت ۹ تومن بیا سوار شو.
گفتم هفت تومن! بعد چند دقیقه از نه به هشت و از هشت به هفت اومد و ما
سوار شدیم.
سه نفر پشت نشستیم و من وسط بودم. نفر سمت راستیم پشت سر هم دروغ می داد و
لاف می زد و همه باور می کردند کما اینکه بعضی هاش منم باور کردم! یهو گفت من لیسانسم آمریکا بودم و فوقم رو رومانی خوندم و مهندسی مکانیک خوندم!
منم یه خورده برام جذاب بود و سریع گفتم که ببخشید
آمریکا کدوم دانشگاه بودید؟  آخ آخ جاتون خالی! طرف جا خورد و اسم یه
دانشگاه هم بلد نبود! چنان تامل کرد که من خجالت کشیدم که ناخودآگاه طرف رو ضایع کردم و سرم رو زیر انداختم و آخرش گفت یادم نیست!!! آخه آدم چهار سال
دانشگاه درس بخونه اسم دانشگاهش بلد نباشه! گفتم کدوم ایالت بودید؟ بازم
اسم هیچ ایالتی بلد نبود و فقط تگزاس (Texas)
رو نصفش گفت و مطمئن هم نبود که درسته و سریع کمکش کردم و تمومش کرد!
خلاصه از هر دری و موضوعی هم یه دروغ و بلفی می زد و کم نمی آورد تا اینکه
راننده یه خاطره ی طولانی تعریف کرد که مضمونش این بود که یه مسافر تهرانی
خیلی دروغ میداده و راننده مسخره اون مسافره کرده بود و بوته های تو راه بوشهر- کنگان رو به عنوان زعفرون بهش معرفی کرده بود و خلاصه کلی هم دستش
انداخته بودند!

بالاخره تا اینکه به کنگان رسیدیم راننده کلی متلک بارش کرد! و اون مسافر
هم، آخر کار یواشکی بهم گفت که من خواستم جلو راننده کلاس بذارم. شوخی
کردم! و گفت که من آمریکا بودم ولی تو رستوران ها کارگری می کردم و ظرف می شستم و دانشجو هم نبودم!
گرچه این دفعه چیزی نگفتم ولی انگار باز هم دروغ می داد چون نه انگلیسی
حالیش بود (چند تا سوتی بد داد که معلوم شد بلد نیست!) و نه اسم یه ایالت آمریکا رو می دونست! من هم خودم
رو زدم به نفهمی یعنی اینکه قبول کردم!


۱-واقعا چه نیازی هست که آدم این قدر دروغ بده؟ آیا چیزی به شخصیت او اضافه شد؟

۲-چرا اینقدر دروغ میدیم در حالی که گفتنش سودی برامون نداره و از نگفتنش هم ضرر نمی کنیم؟

۳-قطعا برای اینکه انسان باشیم و انسان محترمی هم باشیم نه نیازی به آمریکا رفتن هست و نه فوق لیسانس مکانیک داشتن. شعور و احترام و اخلاق یه چیزی فرای این هاست.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>