کلاس‌هایی که در دانشگاه شرکت نمی‌کنم.

۳۱ فروردین ۱۳۹۱ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در روزنگاری‌ و مینی‌مال

از موقعی که با آزادی های سیستم آموزشی تو دانشگاه آشنا شدیم، از سر کلاس رفتن دیگه خوشم نمیاد و ترجیح میدم خودم چیزایی که دوست دارم رو یاد بگیرم و برای آموزش زبان و یا یه نرم افزار (اگه بحث مدرکش نباشه) خودم اون رو بخونم و یادش بگیرم. تو دانشگاه هم غیبت کردن یه حد نصاب داره و ممکنه از اون فراتر بره استاد درس آدم رو حذف کنه و یا خشم استاد رو تو نمره آخر ترم تو سایت دانشگاه ببینیم!

استادان کمی هم هستند که حضور غیاب می کنند و معمولا همیشه یه عده بچه مثبت هستند که همیشه سر کلاس حاضر هستند و  کلاس خلوت نیست و این خیلی خوبه! و باعث میشه استاد حضور غیاب نکنه و ما هم با خیال راحت نریم سر کلاسشون!

البته نه اینکه از همه ی کلاسا بدم میاد ولی در کل با سر کلاس رفتن مشکل دارم! چند تا از استادان هم هستند که خیلی خوب درس میدن و مفاهیم درس رو به خوبی به دانشجو ها منتقل می کنند. اگه با این جور استادانی که معمولا کم هستند، کلاس داشته باشم سر کلاسشون میرم و لذت هم می برم.

کلاسای آزمایشگاه ها رو نمیشه غیبت کرد چون ممکنه به ازای یه جلسه غیبت، چند نمره از نمره ی کل رو از دست بدیم و بچه ها معمولا میرن و اگه کار داشته باشند و استاد اونا رو نشناسه یکی رو به جای خودشون میفرستن به آزمایشگاه!

وقتی استاد نمی تونه مطلبش رو به دانشجو منتقل کنه و یا انگیزه ای بهش بده و دانشجو سر کلاسش مثل بت نشسته باشه و کلاس براش مفید نباشه دلیلی هم نمی بینه که سر کلاس استاد محترم حاضر بشه.

اینا که گفتم همش برای درسای تخصصی بود! درسای عمومی و علوم پایه که حرفش رو نزنید! اکثرا ارزش سر کلاس رفتن ندارند چون درساشون هیچ کاربردی برای ما نداره (بجز ریاضی ۱و۲ و کمی شیمی آلی) و هدف صرفا پاس کردن درسا هست و بعدش باید اون قسمت از مغزت رو فرمت کنی! ولی حیف که فرمت نمیشه!

خدا رو شکر می کنم این چیزا رو اون موقع که ترم های اول بودم و اکثر درسا، درسای علوم پایه بود نمی دونستم وگرنه باید قید همه ی درسا رو میزدم! درسای مهندسی یه خورده جذابیتش بیشتره و آدم احساس می کنه چیزی که می خونه کاربرد داره ولی درسای علوم پایه همش تو مولکول و اتم گیر کردن و از با کاربرد های صنعتی و … کاری ندارند.

تو این عصر جدید که این قدر فناوری ها پیشرفته شدن استادان هم باید پا به پای فناوری ها بیان جلو وگرنه دانشجو ها خوندن کتاب و چند تا فیلم آموزشی و یا سوال پرسیدن از دوستانشون رو به کلاس رفتن ترجیح میدن.

نمی دونم شما با خوندن این متن چه حسی دارید و چقدر با من موافقید ولی خوشحال میشم نظر شما رو در مورد مباحثی مثل آموزش مجازی و یا سر کلاس رفتن بدونم.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

یک پاسخ

  • alireza نوشت:

    آقا گل گفتی!
    واقعا نشستن سر کلاس اکثر استادها فقط به درد رد کردن مراحل سخت بازی توی گوشی یا تبلت میخوره!(با توجه به مدت زمان طولانی کلاس)
    استاد میاد و همون چیزی که توی کتاب نوشته رو برای ما روخوانی میکنه.یه کلمه نه اضافه میکنه نه کم میکنه!
    خوب پدر آمرزیده ما خودمون چشمون چپ نیست که میتونیم بریم خودمون همون کتاب رو بخوانیم و الکی وقتمون رو برای اومدن به دانشگاه و صبر کردن برای تشرف آوردن شما به کلاس خرج نکنیم!
    به راستی که اگر گرفتن مدرک راه دیگری داشت، به ندرت کسی پیدا میشد که به دانشگاه برود!!



پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>