برای خودم

۱۷ خرداد ۱۳۹۱ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در روزنگاری‌ و مینی‌مال
راستش رو بخواید همین مطلبی که الان می نویسم چند بار موضوع رو عوض کردم و هی پاکش کردم. بالاخره گفتم بذار این بار واسه خودم بنویسم. الان هم یاد مقدمه کتاب سینوهه افتادم که نوشته بود من اینا رو نه برای پادشاهان و نه برای خدایان و نه برای مردمان و نه برای بهشت و… ، من این نوشته ها را برای خودم می نویسم.

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید          که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش             زده‌ام فالی و فریادرسی می‌آید
(حافظ)

الا ای پیر فرزانه مکن منعم۱ ز میخانه             که من در ترک پیمانه دلی پیمان شکن دارم
و
خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه       که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم
(حافظ)

آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
(مشیری)


۱: بعضی جاها به جای “منعم” واژه “عیبم” اومده.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>