وبلاگستان فارسی

۱۶ آذر ۱۳۹۱ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در اجتماع و فرهنگ

نویسنده مهمان: فریده کلهر

بسیاری از مردم فکر می‌کنند که نوشتن فقط کار نویسنده‌هاست و به نوعی باید به صورت حرفه‌ای انجام شود. متاسفانه این باور باعث شده است بسیاری از مردم در طول عمرشان به غیر از دوران تحصیل هیچ وقت قلم در دست نگیرند و از نوشتن فراری باشند. بچه‌ها در مدرسه خواندن و نوشتن را می‌آموزند اما قادر به ارائه نوشته‌ای خوب نیستند. حتی در سطح‌های بالاتر دانشجویان پایان نامه‌های خود را به مراکزی که آگهی زده‌اند می‌دهند و در واقع نوشتن را به آنها می‌سپارند.

اولین فایده بزرگ و ارزشمند نوشتن سبک شدن ذهن از افکار سنگین و کاذبی است که در طول زمان در وجود ما شکل گرفته و هیچ راهی برای تخلیه آن جز بر روی کاغذ آوردنش نیست. در حقیقت یکی از خروجی‌های ذهن به جز بازگو کردن افکار برای دیگران، نوشتن همان افکار و ذهنیات روی کاغذ است. با نوشتن، مشکلات ذهنی ما شکل عینی به خود می‌گیرند و ساده‌تر می‌شوند و ما می‌توانیم درک بهتری از مسائل ذهنیمان داشته باشیم. شناسایی دقیق مشکلات همان قدم اول برای حل آن‌هاست. کمترین فایده نوشتن کمک به حل مشکلات ذهنی افراد و بهبود زندگی فردی شخص است.

نویسندگی از مطالعه شروع می‌شود. تا وقتی مواد اولیه‌ای برای اندیشیدن وجود نداشته باشد راهی برای تولید فکر و در نتیجه نویسندگی باقی نمی‌ماند. زمانی هم که نوشته‌ای منتشر می‌شود گفتگو آغاز می‌شود و دیگران می‌توانند بخوانند و نقد کنند. جامعه‌ای که تولید نوشتن آن بیش‌تر است، یعنی بیش‌تر اندیشیده و خودش را توسعه داده است.

وبلاگ‌نویسی امکان نوشتن را بری عموم مردم فراهم آورد و نویسندگی را از حیطه نویسندگان و روزنامه‌نگاران و سایر مشاغلی که با نوشتن سروکار دارند خارج کرد و به عموم مردم جرات بیان و اظهار نظر و نقد داد. وبلاگ نویسی به صورت روزمره‌نویسی، بیان خاطرات، احساسات شخصی و مشغولیت‌های زندگی فردی به نوعی بیان خویشتن است و به رفع تنش‌ها و کنار آمدن با آن‌ها و سلامت ذهنی افراد کمک می‌کند.

وبلاگ نویسانی هم که از دغدغه‌های فردی گذشته‌اند و موضوعات جمعی را بیان می‌کنند، به صورت رسانه‌ای غیر‌رسمی عمل کنند. فضای مجازی در دسترس‌ترین مکان برای مشارکت اجتماعی ایرانیان است. به همین دلیل است که وبلاگ نویسی فارسی هرگز از جریانات سیاسی و اجتماعی روز ایران جدا نبوده است. هر وبلاگ ایرانی جایگاهیست برای نخبگان جامعه که در آن در مسائل مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نظرات خودشان را بازتاب دهند؛ نظراتی که شاید در رسانه‌های رسمی کمتر دیده و شنیده شود. وبلاگ نویسی در جامعه ایرانی قدم کوچکی است که به رشد فردی و توسعه اجتماعی کمک می‌کند. البته این فعالیت‌های مجازی هرگز جایگزین فعالیت‌های رسمی نخواهند بود و یک نوشته در فضای مجازی شاید نتوان تاثیر مقاله‌ای که در مجله‌ای منتشر شده است را داشته باشد. چرا که حلقه خوانندگان وبلاگ‌ها معمولا فراتر از وبلاگ‌نویس‌ها نخواهد رفت.

در فضای وبلاگ‌نویسی فارسی دو اتفاق افتاد که به بدنه وبلاگ‌نویسی آسیبی جدی وارد کرد. ضربه اول فیلتر شدن تعدادی از وبلاگ‌های منتقد سیاسی و اجتماعی و به دنبال آن فیلتر شدن تعدادی از سرویس‌دهنده‌های وبلاگ بود که باعث کم رونق شدن این فضا شد. فیلترینگ گسترده تحمیل شده بر فضای وبلاگ‌نویسی اولین ضربه را بر فضای فعال وبلاگ‌نویسی فارسی وارد کرد.

رشد روز افزون شبکه های اجتماعی و تمایل بسیاری از وبلاگ‌نویسان به شبکه‌های اجتماعی به دلیل امکانات بیشتر برای ارتباط با مخاطب و فضای سرگرم‌کننده شبکه‌های مجازی باعث مهاجرت تعداد بیشتری از وبلاگنویسان به شبکه‌های اجتماعی شد. نمی‌توان بخش موثر ارتباط با مخاطبان و همینطور ارتباط خود وبلاگ‌نویسان با یکدیگر را در شبکه‌های اجتماعی نادیده گرفت. اما ساخت شبکه‌های اجتماعی به گونه‌ای است که مخاطب را از خواندن مطالب مهم و جدی باز می‌دارد. به این ترتیب بسیاری از وبلاگ نویسان برای حفظ مخاطبان خود به کوتاه‌نویسی روی آوردند و سبک جدیدی از کوتاه‌نویسی که با فضای شبکه‌های اجتماعی هم‌خوان بود، به وجود آمد.

این دو ضربه اساسی روند رو به جلوی وبلاگ نویسی فارسی را کند کرد، اما هنوز هم وبلاگ‌نویسان بسیاری با اینکه با شبکه‌های اجتماعی همراه شده‌اند به نوشتن ادامه می‌دهند و توانسته‌اند رونق فضای وبلاگ‌نویسی را حفظ کنند. با این حال این فضا هم مانند امکانات دیگر اینترنت تنها یک ابزار است که می‌تواند بخش کوچکی از تعاملات نخبگان اجتماعی جامعه ایرانی را فراهم کند و نه بیشتر.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

۵ پاسخ

  • سلام
    نوشتار بسیار مفیدی بود،کاملا موافقم
    پایدار باشید.

  • عابر نوشت:

    باسلام و سپاس از تحلیل زیبایی که بر مطلب وبلاگ نویسی فارسی داشتید.
    شاید یکی از معضلاتی که در زمینه وبلاگ نویسی در ایران وجود دارد می تواند این باشد که مردم عادی نه نخبه ها با آن ارتباط لازم را ندارند و متاسفانه به عنوان یک رسانه در جامعه جا نیفتاده است.شاید زمان لازم است تا این مساله در بین مردم نقش خودش را بیابد. و از طرفی در همین وضعیت فعلی اکثر وبلاگ ها جذابیت لازم را برای کشاندن خوانندگان را ندارند یا مطلب تکراری است و یا مقاله ها بسیار بلند است و یا بسیار علمی و سیاسی است و …. که این خود وبگردها رااز تمرکز در مطالعه و استفاده از محتوای آنها دور می کند . البته موارد دیگری را که در مقاله آوردید آنها هم مزید بر علت هستند.
    به هر حال مطلب و تحلیل زیبایی بود. استفاده بردم.

  • محسن نوشت:

    گاهی برای نوشتن فقط یک ورق کاغذ کم داریم.

  • احسان نوشت:

    از توضیحات مفیدتون در رابطه با وبلاگ نویسی و فواید و مشکلات پیش آمده برای وبلاگ نویسی ممنون.
    به خصوص پاراگراف‌های دوم و سومتون که در مورد فواید نوشتن گفتید، من رو ترغیب می‌کنه به تجربه کردن نوشتن و تأثیر اون بر عملکردم.
    واقعاً خیلی خوب بررسی کردید.
    موفق باشید.

  • بچه کنگان نوشت:

    مطالب خوبی بود اما در مورد فیلترینگ از شما می پرسم اگر در یخچال یا بدن شما یک یک کپک یا خار باشد می گذاری یا آن دور می اندازی نمشه هر چه دلت خواست بگی اخه تو ایرانی هستی با معرفتی و ادب هستی رشته هنر خوب به قلم تحریر می اوری پس چگونه می پسندی نمک بخوری و نمکدان بشکنی.
    بلکه انتقاد در سایه نقدی که هم مثبت گفته شود و هم مضرات نه یک جانبه منفی ها را بزرگ نمایی نمایی



پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>