روشی برای انتخاباتِ دموکراتیک‌تر

۳ فروردین ۱۳۹۲ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در سیاست

توماس هِر (۱۸۰۶ – ۱۸۹۱)، حقوق‌دانی انگلیسی بود که تلاش‌های او سبب اصلاحاتی در قانون انتخابات شد. طرح او موسوم به «سیستم هِر» سبب شهرت او گردید. در این یادداشت، به طور بسیار مختصر به دیدگاه‌ها و پیشنهاد‌های توماس هِر می‌پردازم.

توماس هِر، پیشنهاد می‌کند که هر انتخاب‌کننده (رای‌دهنده) برای انتخاب اعضای پارلمان، بتواند به هر نامزدِ نمایندگی در هر جای کشور رای دهد. در این طرح، هر نامزد انتخابات که بتواند آراء بیشتری (از مجموع مناطق انتخاباتی) را کسب کند، به مجلس (پارلمان) راه پیدا خواهد کرد. طبق پیشنهاد او، هر فردی که مایل نباشد در یک حوزه انتخاباتی شرکت کند، می‌تواند به کاندیدای دیگری در حوزه‌ی انتخاباتی دیگر رای دهد. (مثلاً من در حوزه‌ی کنگان باشم امّا بتوانم به کاندیدای حوزه‌ی تهران رای دهم).

توماس هِر معتقد است روش او می‌تواند سبب شود که افراد تواناتری به مجلس راه یابند. امّا هدف اصلی او تنها همین نیست. آقای هِر معتقد است که این روش می‌تواند سبب شود که اقلیّت‌ها هم نماینده‌ای در مجلس داشته باشند. مثلاً با توجه به این‌که اهل سنت در استانی مثل تهران در اقلیّت هستند، اهلِ سنتِ تهران بتوانند به یک کاندیدای اهلِ سنت در کنگان (که طبعاً شانس بیشتری خواهد داشت) رای دهند. امّا این همه‌ی ماجرا نیست.

اگر بخواهم به طور خلاصه طرح او را بیان کنم، او در «رساله‌ای در انتخاب نمایندگان» طرحی که بیان می‌کند چیزی شبیه به انتخاب واحد کنکور سراسری است. یعنی افراد رای‌دهنده، علاوه بر افراد مورد نظر خود، اسامی کاندیداهای دیگری را نیز می‌نویسند که در صورتی که کاندیدای بالای برگه حدِ نصاب رای را آورده باشد، رای او به حساب کاندیدای بعدی ریخته می‌شود. او می‌گوید طبق این روش، هر فردی که رای می‌دهد حداقل یک نماینده در مجلس خواهد داشت.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

یک پاسخ



پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>