بر پای ننشستن تا انتقاد از خود

۲۹ آذر ۱۳۹۲ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در مناسبت‌ها

چهار سال پیش در چنین روزی آیت‌الله منتظری از دنیا رفت. از ویژگی‌های بارز ایشان، عدم وابستگی به مقامات دنیوی بود؛ او در زمانی که قائم مقام رهبری بود، فارغ از درستی یا نادرستی، دست به انتقاد زد و از حقوق مخالفان و زندانیان سیاسی سخن گفت. ایشان در کتاب «مبانی فقهی حکومت اسلامی» به طور مبسوط نظریات خود را در مورد ولایت فقیه شرح داد. او ولایت فقیه را بر پایه‌ی آیات و روایات بنا نکرد بلکه تلاش نمود ولایت فقیه را بر اساس ضرورت‌های اجتماعی اثبات کند و در حاشیه آن، از روایات یاری بجوید.

نقدهای متعددی پیرامون ولایت فقیه از سوی ایشان و شاگردانشان احمد قابل و محسن کدیور نگاشته شده است. احمد قابل در کتاب «فقه، کارکردها و قابلیت‌ها» و محسن کدیور در کتاب «دغدغه‌های حکومت دینی»، کتاب «حکومت ولایی»، کتاب «نظریه‌های دولت در فقه شیعه» و کتاب «شریعت و سیاست» به این نقدها پرداخته‌اند.

دیدگاه آیت‌الله منتظری پیرامون ولایت فقیه در طول زمان تغییر یافت. پیش از انقلاب در دهه ۳۰، ایشان قائل به ولایت انتصابی عامه فقها بوده‌اند. در مجلس خبرگان قانون اساسی، آیت‌الله منتظری به همراه آیت‌الله بهشتی نقشی محوری در جای دادن ولایت فقیه در قانون اساسی داشته‌اند. در سال‌های پس از انقلاب، ایشان در کتاب «انتقاد از خود» به نقد اندیشه و عملکرد خود در اوایل انقلاب اسلامی پرداخته است.

از نکات قابل توجه در اندیشه آیت‌الله منتظری، توجه ویژه به مساله حقوق سیاسی و اجتماعی مردم در اسلام است تا جایی که ایشان در اندیشه خود نسبت به اقلیت‌هایی مانند بهاییان رواداری نشان می‌دهد. از ابتکارات به جا مانده از ایشان می‌توان به اعلام هفته وحدت و همچنین اعلام نیمه شعبان روز میلاد امام دوازدهم به عنوان روز جهانى مستضعفین اشاره کرد.

روحش شاد و یادش گرامی.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

۷ پاسخ



پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>