مصاحبت با دوستان

۲۲ آذر ۱۳۹۳ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در روزنگاری‌ و مینی‌مال

خوش‌گذرانی با وقت‌کشی تفاوت دارد. وقت‌کشی اتلاف وقت است؛ بیهوده وقت گذراندن. منتظر سپری شدن زمان بودن.
انسان‌ها نمی‌توانند همیشه مشغول کار مفید باشند. نمی‌توانند همیشه محاسبه‌گر باشند و دو دو تا چهار تا کنند. انسان گاهی خوش‌گذرانی می‌کند. موسیقی گوش می‌دهد و فیلم تماشا می‌کند. با خوشی‌ها روانش را صیقل می‌دهد. اگر این‌ خوشی‌ها در حد متعارف صورت بپذیرد، او در حال خوش‌گذرانی است. اگرچه خوش‌گذرانی افراطی هم ممکن است منجر به اتلاف وقت شود.
مصاحبت با دوستان نیک‌خو و خوش‌سخن نیز حالتی از خوشی به انسان دست می‌دهد. اگرچه ممکن است همه سخنان هدفمند و مفید نباشند، اما شادی و خوشیِ ناشی از مصاحبت با دوست، اتلاف وقت نیست. این‌ها بخشی از زندگی ماست. از آن‌جا که انسان موجودی است اجتماعی، نیازمند به مراوده و گفت‌وگو با دیگران است. اگرچه ممکن است در آن زمان بتوان کار بهتری را انجام داد امّا «زمان را صرف کار مفیدتر کردن» همیشه جای‌گزینی برای زمان مصاحبت با دوستان نیست.

مطالب مرتبط:

  1. دشواریِ اندیشیدن

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

۵ پاسخ



پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>