امیدواری

۱۱ بهمن ۱۳۹۳ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در روزنگاری‌ و مینی‌مال

این فرضیه که اگر نفت نداشتیم و دولت‌ها متکی به مالیات مردم و پاسخ‌گویی به مردم می‌شدند و قدرتشان را از مردم می‌گرفتند. اگر میان منافع روسیه و انگلیس نبودیم. اگر مشکل کمبود آب و ضرورت وجود کاریزما و فرهنگ دیکتاتوری در کشور ما وجود نداشت. این‌که چه زبانی داریم و چقدر طول می‌کشد تا علم وارد تاروپود فرهنگ ما شود. این‌که یک سیاستمدار چه کرد و چه نکرد، خاطره‌های تلخی است.

جبر جغرافیایی حقیقت‌ تلخی هست که البته نباید موجب ناامیدی ما شود. اصلاً شاید این‌ها بهانه باشد. باید به بهبود وضعیت امیدوار بود. ناامیدی و درجازدن معمولاً وضعیت را بدتر می‌کند. باید واقع‌بین بود امّا اگر با ناامیدی فکر کنیم که دیر شده است، وضعیّت بدتر می‌شود. دستِ‌کم بهتر نمی‌شود.

شما می‌توانید ما را دنبال کنید از خوراک RSS 2.0 و یا پاسخ بگذارید در صورت تمایل، بازتاب بفرستید.

۳ پاسخ

  • ایرانی نوشت:

    سلام
    مهندس ما خودمون تو آبیم نمی فهمیم ، باید از بیرون عظمت این کشور رو دید، کشوری که امروز در
    رشد علم ۱۳٫
    اقتصاد ۱۷
    نانو۷
    سدسازی ۴
    صنعت هوایی ۵
    داروسازی ۱ منطقه
    ساخت ماهواره ۱۲
    ما همان قوم نشان کرده ایم
    ما همان قوم زمینه سازیم …

  • فلات قاره نوشت:

    نفت هم نعمت می تونه باشه هم نقمت .
    بابا یه کشوری مثل نروژ هم نفت داره ولی درست استفاده کرده و به اینجا رسیده …

    انقلاب ما بین الطلوعین هست، نبینم مهندس جان حرفی از ناامیدی بزنی.



پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>