شنیدن خبر تجاوز به دو پسر ایرانی توسط دو پلیس فرودگاه عربستان سعودی، دل هر انسانی را به درد می‌آورد. امّا واکنش جامعه مدنی ما در قبال این رفتار چه بود؟ این چند روز که سری به شبکه‌های اجتماعی و اپلیکیشن‌هایی مثل واتس اپ زدم، با انبوهی از پیام‌های توهین‌آمیز و نفرت نژادی نسبت به اعراب مواجه شدم. باید بابت این واکنش نیز نگران بود و واکنش نشان داد. نفرت‌پراکنی، توهین نژادی، زبانی، جنسیتی، ملیتی، مرتبه اجتماعی و… گریبان خودمان را نیز خواهد گرفت؛ چنان‌که گرفته است.

اگرچه نباید افزایش رقابت سیاسی و ایدئولوژیک ایران و عربستان را دور از نظر داشت اما باید گفت که افرادی که درون کشور خود، مشکلات بسیاری دارند و نسبت به بسیاری از بی‌عدالتی‌ها و ستمی که به مردم و یا اقلیت‌ها روا داشته می‌شود، ناراحت هستند و می‌دانند که نمایش خشم و نفرتشان از مسائل داخلی، هزینه دارد، راحت‌ترین و کم‌هزینه‌ترین راه برای تخلیه و نمایش خشم و انزجار خود، در نفرت‌پراکنی نسبت به اقلیت‌ها، گروه‌ها و قومیت‌هایی می‌دانند که هیچ هزینه‌ و پیگردی در پی ندارد.

امیدوار ام شاهد واکنش منطقی و قابل قبول دستگاه دیپلماسی کشور نسبت به این رخداد تلخ باشیم.

توهین به مخالفین

دی ۸ام, ۱۳۹۰ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در اجتماع و فرهنگ - (بدون دیدگاه)


وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَیَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ کَذَلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّهٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ. سوره انعام آیه ۱۰۸٫

چیزهایی را که آنان به جای الله می خوانند ، دشنام مدهید که آنان نیز، بی هیچ دانشی ، از روی کینه توزی به الله دشنام دهند این چنین عمل هر قومی را در چشمشان آراسته ایم پس بازگشت همگان به پروردگارشان است و او همه را از کارهایی که کرده اند آگاه می سازد.

به طورى که از بعضى روایات استفاده مى شود جمعى از مؤ منان بر اثر ناراحتى شدید که از مساله بت پرستى داشتند، گاهى بتهاى مشرکان را به باد ناسزا گرفته و به آنها دشنام مى دادند، قرآن صریحا از این موضوع ، نهى کرد و رعایت اصول ادب و عفت و نزاکت در بیان را، حتى در برابر خرافى ترین و بدترین ادیان ، لازم مى شمارد.
دلیل این موضوع ، روشن است ، زیرا با دشنام و ناسزا نمى توان کسى را از مسیر غلط باز داشت ، بلکه به عکس ، تعصب شدید آمیخته با جهالت که در اینگونه افراد است ، سبب مى شود که به اصطلاح روى دنده لجاجت افتاده ، در آئین باطل خود راسختر شوند، سهل است زبان به بدگوئى و توهین نسبت به ساحت قدس پروردگار بگشایند، زیرا هر گروه و ملتى نسبت به عقائد و اعمال خود، تعصب دارد همانطور که قرآن در جمله بعد میگوید ما این چنین براى هر جمعیتى عملشان را زینت دادیم (کذلک زینا لکل امه عملهم).

در نهج البلاغه مى خوانیم که على (علیه السلام ) به جمعى از یارانش که پیروان معاویه را در ایام جنگ صفین دشنام مى دادند مى فرماید: من خوش ندارم که شما فحاش باشید، اگر شما به جاى دشنام ، اعمال آنها را برشمرید و حالات آنها را متذکر شوید (و روى اعمالشان تجزیه و تحلیل نمائید) به حق و راستى نزدیکتر است و براى اتمام حجت بهتر. (نهج البلاغه کلام ۲۰۶ )

منبع: تفسیر نمونه


آیا این آیات فقط نازل شده اند که بخوانیم و عمل نکنیم!

یقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَن یَتَّخِذُواْ بَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلًا نساء آیه ۱۵۰    می ‏گویند ما به بعضى ایمان داریم و بعضى را انکار می ‏کنیم و می ‏خواهند میان این [دو] راهى براى خود اختیار کنند!

مگر نه اینکه باید قرآن در سرتاسر
زندگی ما تاثیر بگذارد و تمام ابعاد سیاسی، اجتماعی، علمی و … را در بر بگیرد؟