در جست‌و‌جوی نویسنده‌ی مهمان

شهریور ۵ام, ۱۳۹۱ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در مناسبت‌ها - (۴ دیدگاه)

اسمش را چه بگذاریم؟ «نویسنده‌ی مهمان»، «نویسنده‌ی همکار»، «رفیق پایه» و یا «هم‌فکر». با خود گفتم کمی‌ رسمی‌تر همین‌جا بنویسم که در جست‌و‌جوی چند نفری به عنوان نویسنده هستم که طبق علایق و سلایقشان تولید محتوا کنند. زمینه‌ی نوشتن هم از آن‌جا که این‌جا کار تخصصی نمی‌کنیم، محدودیت خاصی ندارد. زمینه‌هایی که بیشتر در موردش می‌نویسم، از «دسته‌ها»ی وبلاگ مشخص است. البته به دنبال رفعِ کوت یا خالی نبودن عریضه نیستم و مثل گذشته محتوای نوشته برایم مهم است و با هم‌کاری دوستان سعی می‌کنیم که حداقل‌های وبلاگ‌نویسی را رعایت کنیم. فکر می‌کنم با انجام یک کار منسجم و گروهی، بهتر می‌توان نظم، حس هم‌کاری و احترام متقابل را تجربه کرد.

نتیجه این‌که، دوستانی که علاقه‌مند هستند و افتخار می‌دهند که با ما هم‌کاری کنند و نویسنده‌ی وبلاگ «سخن تازه» شوند، به بنده ایمیل بزنند. اگر فکر می‌کنید در این مورد سوال و یا ابهامی دارید، می‌توانید با ایمیل و یا دید‌گاه‌های همین نوشته، سوالتان را بپرسید.

آدرس ایمیل


پ.ن: این درخواست، با کهنه شدن این نوشته، اعتبار پیشین خود را خواهد داشت.

نویسندگان بی‌صداقت

آبان ۳۰ام, ۱۳۹۰ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در اجتماع و فرهنگ | کتاب - (بدون دیدگاه)

گاهی اوقات که کتاب‌های مختلف را می‌خوانم و یا ورق می‌زنم، مطالبی مطالعه می‌کنم که واقعا برایم تعجب‌برانگیز است. معلوم نیست نویسنده خودش فرد ناآگاهی بوده و یا اینکه خوانندگان کتابش را نادان فرض کرده است. در دنیای امروز که برخی قرن ۲۱ را قرن فناوری اطلاعات نامیده‌اند و همانند سیاستی که بر دسترسی ما بر اینترنت تاثیرگذار است، اینترنت نیز می‌تواند بر سیاست تاثیر بگذارد. در چنین زمانی این‌که دیگران را ناآگاه فرض کنیم نشان از ناآگاهی خودمان از مسائل پیرامون ماست. واقعا برای من بسی جای ابهام دارد که برخی نویسندگان چرا تلاش می‌کنند دلیل تراشی کنند. قطعا صداقت همراه با صراحت می‌تواند گره‌گشای خیلی از مسائلی باشد که برای جوانان به صورت یک چالش ذهنی درآمده است. شاید بهتر باشد در مورد مسائلی که کمتر می‌دانیم، کمتر اظهار نظر کنیم و در حیطه اطلاعاتی که در دسترس ماست، قضاوت کنیم.
ما انسان‌ها که معصوم نیستیم و کسی هم انتظار ندارد که هیچ‌گاه دچار خطا نشویم اما آنچه که به باور من یکی از ضرورت‌های کار هر فردی بنا به مسئولیت اوست،‌‌ همان صداقت و پذیرفتن اشتباهات و تلاش در جهت جبران آن است.