بررسی مقالات و نشریات فارسی

فروردین ۳۱ام, ۱۳۹۲ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در کتاب - (۲ دیدگاه)

تصمیم گرفته‌ ام که در صورت امکان، دستِ کم برای مدّتی کوتاه، برخی نوشته‌هایِ سودمندِ فارسی را در همین وبلاگ بررسی کنم و به خوانندگانِ بشناسانم. تلاش می‌کنم که کوتاه‌تر بنویسم. درون‌مایه‌ی وبلاگ، دگرگونی‌ای را نخواهد آزمود امّا در کوتاه‌ مدّت (دستِ‌کم چند بار) تلاش می‌کنم که روشی نو را بیازمایم. پیش‌تر معرفی کتاب را آزموده بودم. در کنار این بخش، پیوندهای سودمند، مجلات و مقالاتِ فارسی را نیز خواهم افزود. از شنیدن پیشنهاد‌ها و انتقادات دوستان خوشحال خواهم شد.

وبلاگستان فارسی

آذر ۱۶ام, ۱۳۹۱ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در اجتماع و فرهنگ - (۵ دیدگاه)

نویسنده مهمان: فریده کلهر

بسیاری از مردم فکر می‌کنند که نوشتن فقط کار نویسنده‌هاست و به نوعی باید به صورت حرفه‌ای انجام شود. متاسفانه این باور باعث شده است بسیاری از مردم در طول عمرشان به غیر از دوران تحصیل هیچ وقت قلم در دست نگیرند و از نوشتن فراری باشند. بچه‌ها در مدرسه خواندن و نوشتن را می‌آموزند اما قادر به ارائه نوشته‌ای خوب نیستند. حتی در سطح‌های بالاتر دانشجویان پایان نامه‌های خود را به مراکزی که آگهی زده‌اند می‌دهند و در واقع نوشتن را به آنها می‌سپارند.

اولین فایده بزرگ و ارزشمند نوشتن سبک شدن ذهن از افکار سنگین و کاذبی است که در طول زمان در وجود ما شکل گرفته و هیچ راهی برای تخلیه آن جز بر روی کاغذ آوردنش نیست. در حقیقت یکی از خروجی‌های ذهن به جز بازگو کردن افکار برای دیگران، نوشتن همان افکار و ذهنیات روی کاغذ است. با نوشتن، مشکلات ذهنی ما شکل عینی به خود می‌گیرند و ساده‌تر می‌شوند و ما می‌توانیم درک بهتری از مسائل ذهنیمان داشته باشیم. شناسایی دقیق مشکلات همان قدم اول برای حل آن‌هاست. کمترین فایده نوشتن کمک به حل مشکلات ذهنی افراد و بهبود زندگی فردی شخص است.

نویسندگی از مطالعه شروع می‌شود. تا وقتی مواد اولیه‌ای برای اندیشیدن وجود نداشته باشد راهی برای تولید فکر و در نتیجه نویسندگی باقی نمی‌ماند. زمانی هم که نوشته‌ای منتشر می‌شود گفتگو آغاز می‌شود و دیگران می‌توانند بخوانند و نقد کنند. جامعه‌ای که تولید نوشتن آن بیش‌تر است، یعنی بیش‌تر اندیشیده و خودش را توسعه داده است.

وبلاگ‌نویسی امکان نوشتن را بری عموم مردم فراهم آورد و نویسندگی را از حیطه نویسندگان و روزنامه‌نگاران و سایر مشاغلی که با نوشتن سروکار دارند خارج کرد و به عموم مردم جرات بیان و اظهار نظر و نقد داد. وبلاگ نویسی به صورت روزمره‌نویسی، بیان خاطرات، احساسات شخصی و مشغولیت‌های زندگی فردی به نوعی بیان خویشتن است و به رفع تنش‌ها و کنار آمدن با آن‌ها و سلامت ذهنی افراد کمک می‌کند.

وبلاگ نویسانی هم که از دغدغه‌های فردی گذشته‌اند و موضوعات جمعی را بیان می‌کنند، به صورت رسانه‌ای غیر‌رسمی عمل کنند. فضای مجازی در دسترس‌ترین مکان برای مشارکت اجتماعی ایرانیان است. به همین دلیل است که وبلاگ نویسی فارسی هرگز از جریانات سیاسی و اجتماعی روز ایران جدا نبوده است. هر وبلاگ ایرانی جایگاهیست برای نخبگان جامعه که در آن در مسائل مختلف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نظرات خودشان را بازتاب دهند؛ نظراتی که شاید در رسانه‌های رسمی کمتر دیده و شنیده شود. وبلاگ نویسی در جامعه ایرانی قدم کوچکی است که به رشد فردی و توسعه اجتماعی کمک می‌کند. البته این فعالیت‌های مجازی هرگز جایگزین فعالیت‌های رسمی نخواهند بود و یک نوشته در فضای مجازی شاید نتوان تاثیر مقاله‌ای که در مجله‌ای منتشر شده است را داشته باشد. چرا که حلقه خوانندگان وبلاگ‌ها معمولا فراتر از وبلاگ‌نویس‌ها نخواهد رفت.

در فضای وبلاگ‌نویسی فارسی دو اتفاق افتاد که به بدنه وبلاگ‌نویسی آسیبی جدی وارد کرد. ضربه اول فیلتر شدن تعدادی از وبلاگ‌های منتقد سیاسی و اجتماعی و به دنبال آن فیلتر شدن تعدادی از سرویس‌دهنده‌های وبلاگ بود که باعث کم رونق شدن این فضا شد. فیلترینگ گسترده تحمیل شده بر فضای وبلاگ‌نویسی اولین ضربه را بر فضای فعال وبلاگ‌نویسی فارسی وارد کرد.

رشد روز افزون شبکه های اجتماعی و تمایل بسیاری از وبلاگ‌نویسان به شبکه‌های اجتماعی به دلیل امکانات بیشتر برای ارتباط با مخاطب و فضای سرگرم‌کننده شبکه‌های مجازی باعث مهاجرت تعداد بیشتری از وبلاگنویسان به شبکه‌های اجتماعی شد. نمی‌توان بخش موثر ارتباط با مخاطبان و همینطور ارتباط خود وبلاگ‌نویسان با یکدیگر را در شبکه‌های اجتماعی نادیده گرفت. اما ساخت شبکه‌های اجتماعی به گونه‌ای است که مخاطب را از خواندن مطالب مهم و جدی باز می‌دارد. به این ترتیب بسیاری از وبلاگ نویسان برای حفظ مخاطبان خود به کوتاه‌نویسی روی آوردند و سبک جدیدی از کوتاه‌نویسی که با فضای شبکه‌های اجتماعی هم‌خوان بود، به وجود آمد.

این دو ضربه اساسی روند رو به جلوی وبلاگ نویسی فارسی را کند کرد، اما هنوز هم وبلاگ‌نویسان بسیاری با اینکه با شبکه‌های اجتماعی همراه شده‌اند به نوشتن ادامه می‌دهند و توانسته‌اند رونق فضای وبلاگ‌نویسی را حفظ کنند. با این حال این فضا هم مانند امکانات دیگر اینترنت تنها یک ابزار است که می‌تواند بخش کوچکی از تعاملات نخبگان اجتماعی جامعه ایرانی را فراهم کند و نه بیشتر.

اگر شما وبلاگ‌نویسان و یا وب‌مستران عزیز دوست دارید یک لینک‌دونی پویا (دینامیک) در فوتر و یا سایدبار وبلاگ خود داشته باشید، راه‌های مختلفی دارید. یکی از راه‌کارها استفاده از سایت خوشمزه یا همان دلیشز (Delicious) است. اگر به دنبال جایگزینی برای این سایت خوشمزه هستید، سایت دیگو (Diigo) جایگزین بسیار مناسبی است که شما با استفاده از دیگو می‌توانید هنگام وبگردی فقط با چند کلیک از درون مرورگر خود و بدونه استفاده از هیچ افزونه‌ای، پیوند وبلاگ و یا سایت مورد نظر خود را به لینک‌دونی وبلاگ‌تان بیفزایید و با این کار از سایر وبلاگ‌نویسانی که تولید محتوا می‌کنند حمایت کنید.

پس از ثبت‌نام در سایت دیگو (Diigo)، نوارابزار (تول‌بار) دیگو را بر روی مرورگر خود نصب کنید.

ساخت لینکدونی دینامیک و پویا با دیگو دلیشز؛ تولباز، نوارایزار

از برگه‌ی My Library می‌توانید خوراک حساب کاربردی خود را دریافت کنید. اگر مثل وبلاگ سخن تازه از سیستم مدیریت محتوای وردپرس استفاده می‌کنید، خوراک حساب کاربری‌تان را به ابزارک RSS اضافه کنید تا صفحاتی که با استفاده از نوارابزار مرورگرتان آن‌ها را بوک‌مارک کرده‌اید، در وبلاگ شما نشان داده شود.

اگر دوست دارید لینک‌های وبلاگ‌تان در حساب کاربری‌تان در سایت دیگو به اشتراک بگذارید اما نمی‌خواهید این لینک‌ها در قسمت لینک‌دونی وبلاگ‌تان نشان داده شود، می‌توانید از برچسب استفاده کنید. شما باید همه‌ی لینک‌هایی که می‌خواهید در لینک‌دونی شما به نمایش در بیاید را برچسب خاصی بزنید و آدرس خوراک این برچسب را به ابزارک RSS  بدهید. ممکن است پس از این‌که مطلبی را بوک‌مارک کردید، کمی زمان بگذرد تا این‌که خودبه‌خود آن مطلب در لینک‌ باکس شما نشان داده شود.

گرچه در رونق گرفتن فضای وبلاگستان فارسی، وبلاگ‌های مطرح، نقش پررنگ‌تری دارند اما همه‌ وبلاگ‌ها با ایجاد لینک‌دونی‌های پویا می‌توانند در کمک به ایجاد چنین فضایی سهیم باشند. اگر سوالی داشتید می‌توانید در قسمت دیدگاه‌ها مطرح کنید.

قبلاً یک پزشک دو مطلب در مورد سایت دیگو نوشته است. برای اطلاع بیشتر از قابلیت‌های سایت دیگو می‌توانید به این دو نوشته رجوع کنید. (+ , +)

در جست‌و‌جوی نویسنده‌ی مهمان

شهریور ۵ام, ۱۳۹۱ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در مناسبت‌ها - (۴ دیدگاه)

اسمش را چه بگذاریم؟ «نویسنده‌ی مهمان»، «نویسنده‌ی همکار»، «رفیق پایه» و یا «هم‌فکر». با خود گفتم کمی‌ رسمی‌تر همین‌جا بنویسم که در جست‌و‌جوی چند نفری به عنوان نویسنده هستم که طبق علایق و سلایقشان تولید محتوا کنند. زمینه‌ی نوشتن هم از آن‌جا که این‌جا کار تخصصی نمی‌کنیم، محدودیت خاصی ندارد. زمینه‌هایی که بیشتر در موردش می‌نویسم، از «دسته‌ها»ی وبلاگ مشخص است. البته به دنبال رفعِ کوت یا خالی نبودن عریضه نیستم و مثل گذشته محتوای نوشته برایم مهم است و با هم‌کاری دوستان سعی می‌کنیم که حداقل‌های وبلاگ‌نویسی را رعایت کنیم. فکر می‌کنم با انجام یک کار منسجم و گروهی، بهتر می‌توان نظم، حس هم‌کاری و احترام متقابل را تجربه کرد.

نتیجه این‌که، دوستانی که علاقه‌مند هستند و افتخار می‌دهند که با ما هم‌کاری کنند و نویسنده‌ی وبلاگ «سخن تازه» شوند، به بنده ایمیل بزنند. اگر فکر می‌کنید در این مورد سوال و یا ابهامی دارید، می‌توانید با ایمیل و یا دید‌گاه‌های همین نوشته، سوالتان را بپرسید.

آدرس ایمیل


پ.ن: این درخواست، با کهنه شدن این نوشته، اعتبار پیشین خود را خواهد داشت.

رکود وبلاگستان فارسی

اردیبهشت ۷ام, ۱۳۹۱ | نوشته‌شده به دست عادل شجاعی در آموزش، دانش و فن‌آوری - (بدون دیدگاه)

وبلاگ نویسان زیادی از رکود وبلاگستان فارسی نوشته اند. اجازه بدهید با این حرف مخالفت کنم. بر این باورم که بسیاری از وبلاگ نویسان فقط به محدوده وبلاگ نویسان پیرامون خود نگریسته اند و بر این مبنا نمی توان قضاوت کرد که وبلاگستان رکود کرده است. باید مستند سخن گفت و آمار داد. معتقدم بخش بسیاری بزرگی از وبلاگستان فارسی به دور از چشمان و حلقه ی ما گسترش و رشد می یابد. با این حال ممکن است عواملی سبب شوند که این رشد اندکی آهسته تر شود.

عواملی مثل گسترش شبکه های اجتماعی، عدم تولید محتوا و کپی برداری از سوی وبلاگ نویسان تازه کار، لینک ندادن وبلاگ ها به یکدیگر، ضعیف بودن شبکه های ارتباط بین وبلاگ ها و وبلاگ نویسان، فیلترینگ و کوته بینی های سیستماتیک و نگرانی هایی که بر مبنای ارعاب وبلاگ نویسان شکل گرفته اند، می توانند بخشی از عوامل رکود وبلاگستان فارسی باشند.

در هر صورت امیدوارم که هر روزمان بهتر از دیروز باشد و شاهد رونق گرفتن و ارائه ی محتوای مفید و مناسب وبلاگ نویسان در هر نقطه از هستی باشیم.